ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Η γυναικεία ακράτεια των ούρων καλύπτει σήμερα ένα μέρος της Ιατρικής πράξης μεγαλύτερο από ό,τι στο παρελθόν. Είναι φυσικό άλλωστε, αφού το 7% του γυναικείου πληθυσμού υποφέρει από ακράτεια των ούρων, η οποία σήμερα επιφανοποιειται και προσφέρεται προς θεραπευτική αντιμετώπιση.

Τεχνικές, διαγνωστικές και θεραπευτικές πρόοδοι αναθεώρησαν παραδοσιακές απόψεις και βελτίωσαν τη θεραπεία κάθε μορφής ακράτειας. Στα κεφάλαια που περιλαμβάνει η μονογραφία αναλύονται οι νεώτερες απόψεις και θεραπευτικές πράξεις και ασκείται κριτική ως προς την αποτελεσματικότητα τους. Προτάσσονται οι όροι της Διεθνούς Εταιρείας Εγκράτειας των ούρων που χαρακτηρίζουν την ακράτεια από προσπάθεια (ΑΠ). Ο μηχανισμός της εγκράτειας είναι σήμερα σαφώς καθορισμένος και οι αιτιολογικοί παράγοντες είναι αυτοί που προκαλούν τη διαταραχή σχέσεων πιέσεων ουρήθρας-ουροδ. κύστης.

Παρόλο που θα υπάρξουν και αντίθετες απόψεις, γιατί το θέμα είναι εξελισσόμενο, κατατίθεται εδώ η εμπειρία που αποκτήθηκε στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο θεσ/νίκης με αρκετές εκατοντάδες περιστατικών, όπως φαίνεται στα Ποσοστά της ακράτειας. Το ιστορικό και η Φυσική εξέταση θέτουν συνήθως τη διάγνωση, αλλά ο ουροδυναμικος έλεγχος είναι απαραίτητος στα δύσκολα περιστατικά, ενώ η παρεμβολή του ακτινολογικού ελέγχου, που κατά τεκμήριο ίσχυε ως τα τώρα, μειώνεται σε συγκριτική αντιπαράθεση.
Από τη λοιπή έρευνα και τις άλλες εξετάσεις ο υπέρηχος, η ηλεκτρική αγωγιμότητα, τα pad tests τείνουν να αποδειχθούν ιδιαίτερα χρήσιμα.

Η συντηρητική θεραπεία με φάρμακα, φυσιοθεραπεία, σπόγγους γίνεται όλο και πιο αποτελεσματική.

Στη χειρουργική θεραπεία περιγράφεται η νέα χειρουργική προσέγγιση, δηλαδή η ανάρτηση του αυχένα πάνω και πίσω από την ηβική συμφυση, με συνδυασμό οπισθοηβικών και διακολπικών τομών και ταυτόχρονο ενδοσκοπικό έλεγχο (Stamey, Raz) είτε οπισθοηβικά με ανάρτηση στον λαγονοκτείτη (Burch).

Οι διακολπικές επεμβάσεις (κολποραφές) και η υπερηβική κυστεοουρυθρική ανάρτηση (Marshall-Marchetti) αναφέρονται, γιατί σε πολλά κέντρα διατηρούν την επικαιρότητα τους. Άλλες τεχνικές επίσης αναφέρονται, αλλά χρησιμοποιούνται σπανιότερα, όπως οι τεχνητοί σφικτήρες και η νεοουρήθρα. Η παρούσα μονογραφία απευθύνεται κυρίως στους συναδέλφους που ενδιαφέρονται για το θέμα της γυναικείας ακράτειας και αποτελεί ένα βοήθημα για τους ειδικευόμενους. Ευχαριστίες εκφράζονται στο Δ/ντή του Ουρολ. Τμήματος στο Ιπποκράτειο κ. Γαγανάκη, που πριν από χρόνια διείδε την εξέλιξη της Ουρολογίας, στήριξε και στηρίζει τη δουλειά που γίνεται. Στον Αθηναίο συνάδελφο κ. Θεοδώρου που υπήρξε πρωτοστάτης στον τομέα και μου έδωσε το ερέθισμα για το μικρό αυτό πόνημα.
Στους συναδέλφους που συνεργάστηκαν μαζί μου στη διεκπεραίωση των περιστατικών της κλινικής και ιδιαίτερα στο συνεργάτη μου κ. Χαραλάμπους.
Τέλος στη γυναίκα μου και στα παιδιά μου που ίσως με δικαιολογήσουν για κάποιο χρόνο που δεν ήμουνα μαζί τους.