|
ΙΣΤΟΡΙΚΟ
Όταν ο γιατρός που θα ασχοληθεί με την ακράτεια βλέπει για
πρώτη φορά την πάσχουσα, θα βοηθηθεί από μερικές χαρακτηριστικές ερωτήσεις, που αφορούν:
1. Το μέγεθος της προσπάθειας που δημιουργεί την
ακράτεια
- Χάνονται τα ούρα με βήχα, φτάρνισμα και μεγάλη προσπάθεια;
Τότε έχουμε ακράτεια πρώτου βαθμού (Ι)
- Με αλλαγή θέσης, περπάτημα και μικρή προσπάθεια;
Σοβαρή ακράτεια δευτέρου βαθμού (II)
- Είναι συνεχής η ακράτεια; χωρίς να μένουν καθόλου ούρα
στην κύστη;
Ολική ακράτεια, τρίτου βαθμού (III)
2. Κάποιες ιδιαίτερες συνθήκες της απώλειας
- Όταν έχει την έπειξη για ούρηση, προλαβαίνει να πάει στην
τουαλέτα;
Όταν υπάρχει έπειξη που η ασθενής δεν μπορεί να καταστείλει και η απώλεια συμβαίνει στο δρόμο για την τουαλέτα
προφανώς το αίτιο είναι η επείγουσα αναγκαστική ούρηση.
- Ξυπνάει τη νύχτα για να ουρήσει;
Η καταφατική απάντηση είναι συνήθως υπέρ της απώλειας
από αστάθεια της κύστης ή τουλάχιστον επιτακτικής
ακράτειας
3. Την ποσότητα της απώλειας
- Χάνεται μικρή ποσότητα ούρων ή σχεδόν αδειάζει η κύστη;
Η μικρή ποσότητα που συνδέεται με κάποια προσπάθεια είναι
υπέρ της ΑΠ, ενώ η κύστη αδειάζει απότομα και με την
αίσθηση του μη ελέγχου της στην επείγουσα αναγκαστική
ούρηση.
Σημειώνεται ότι η παρουσία επείγουσας αναγκαστικής
ούρησης στο ένα τρίτο των ασθενών με χειρουργικά θεραπεύσιμη ακράτεια δεν αναστέλει διόλου την απόφαση για χειρουργική
επέμβαση, γιατί η επείγουσα αναγκαστική ούρηση θα εξαφανισθεί λίγους μήνες μετά τη χειρουργική διόρθωση της ακράτειας.
Από την άλλη, αν το προεξάρχον σύμπτωμα είναι η
επείγουσα αναγκαστική ούρηση και η ακράτεια από προσπάθεια
πολύ μικρή, εφαρμόζουμε συντηρητική αγωγή.
Προηγούμενες προσπάθειες για χειρουργική διόρθωση της
ακράτειας, πόσο κράτησε η επιτυχία τους, επίσης ποιες επιπλοκές παρουσίασαν πρέπει να διερευνηθούν προσεκτικά κατά
τη λήψη του ιστορικού.
Νευρολογικές ασθένειες και νευροχειρουργικές ή ορθοπεδικές επεμβάσεις στη σπονδυλική στήλη πρέπει να ληφθούν υπ'όψη.
|