Χειρουργική επέμβαση από τις παλαιότερες, (Κelly 1911) για τη διόρθωση της ΑΠ και της κυστεοκήλη. Η καλή χωρητικότητα και κινητικότητα του κόλπου θα συμβάλουν στην επιτυχία της. Επίσης η εκλογή του ράμματος πρέπει να είναι μεταξύ Dexon, Vίcryl ή Μersilene. Μια μέση τομή γίνεται στο πρόσθιο κολπικό τοίχωμα από την ουρήθρα μέχρι σχεδόν τον τράχηλο, ώστε να εκτεθεί πλήρως η βάση της ουροδ. κύστης και ο αυχένας. Γίνεται διαχωρισμός του δέρματος του κόλπου από την πυελική περιτονία και επέκταση του διαχωρισμού προς τα πλάγια της κύστεως. Μία ή δύο ραφές Κelly μπαίνουν στο παραουρηθρικό ιστό και δένονται, ώστε τελικά ο αυχένας της ουρ. κύστης να ανασηκωθεί υποβασταζόμενος από την πυελική περιτονία διατηρώντας ταυτόχρονα την κινητικότητα του. Η κυριότερη επιπλοκή είναι η υποτροπή της ακράτειας και η ουλοποίηση του αυχένα.

Πρωτοπεριγράφηκε το 1949. Ευρέως διαδεδομένη εγχείρηση και στην Ελλάδα. Με αυτήν αντιμετωπίζαμε στην Ουρολ. Κλιν. Ιπποκρ. την ΑΠ μέχρι το 1988, όταν καθιερώσαμε την Stamey. Δεν διορθώνει τη συνυπάρχουσα κυστεοκήλη. Στην αρχική περιγραφή της, τρία chrome catgut Νο 1 ετοποθετούντο στους παρουρηθρικούς ιστούς και στο περιόστεο της ηβικής σύμφυσης.

Όταν δενόταν η ουρήθρα, ο αυχένας της ουροδ. κύστης ερχόταν απέναντι στην οπίσθια επιφάνεια της ηβικής σύμφυσης.

Ο Κrantz το 1980 απλοποίησε ακόμα περισσότερο την εγχείρηση του, πιάνοντας τους παραουρηθρικούς ιστούς με ένα 2-0 νάυλον ράμμα και καθηλώνοντας τους στο περιόστεο της ηβικής σύμφυσης.

Στην κλινική μας είχαμε ποσοστό επιτυχίας με την ΜΜΚ 80% και ένα μέσο χρόνο νοσηλείας μετεγχειρητικά περίπου 8 μέρες.

Εκτός από την υποτροπή της ακράτειας, περιγράφεται στις επιπλοκές της η ηβική οστεϊtiς

Πρωτοπεριγράφηκε το 1961. Μοντέρνα εγχείρηση, ευρέως διαδεδομένη, έχει ως αρχή το να ραφεί η παρακολπική περιτονία στο σύστοιχο λαγονοκτενίτη σύνδεσμο. Διορθώνει μεσαίες και μεγάλες κυστοεκήλες.

Υπάρχουν αρκετές παραλλαγές της αρχικής της περιγραφής όπως του Τanagho (1976) και του stanton (1986), την οποία και σας περιγράφουμε. Γίνεται τομή Ρfannenstiel παρασκευάζεται με το δάκτυλο ο χώρος μεταξύ της ηβικής συμφυσης και της πρόσθιας επιφάνειας της ουρ. κύστεως και ουρήθρας. Ένα δάκτυλο στα πλάγια κέρατα του κόλπου με πίεση προς τα επάνω βοηθά στην παρασκευή του χώρου του Retzns. Τρία ζεύγη ραμμάτων από Vicryl ή Dεχοη Νο 1 βυθίζονται από τη μία στην πυελική περιτονία και από την άλλη στο κοντινότερο σημείο του κτενίτη συνδέσμου Όταν τα ράμματα δένονται, οι παρακολπικοί ιστοί πλησιάζουν στο κτενίτη σύνδεσμο και ανασηκώνουν τον αυχένα και τη βάση της ουροδ. κύστεως έχοντας διορθώσει ταυτόχρονα κάθε μεγέθους ουρηθροκυστεοκήλη. Ο χώρος του Retzius παροχετεύεται και στην ουρ. κύστη τοποθετείται κυστεοστομία, που θα αφαιρεθεί, όταν το υπόλειμμα ούρων Θάναι λιγότερο από 100ml.

Επιπλοκές της εγχείρησης είναι το τραύμα της ουροδ. κύστης και ουρητήρα και αιμορραγία από τα φλεβικά πλέγματα. Μετεγχειρητικές επιπλοκές ή δυσκολία ούρησης και η αστάθεια του εξωστήρα.

Είναι λιγότερο απλές εγχειρήσεις απ' όσες περιγράφηκαν μέχρι τώρα και έχουν ένδειξη την υποτροπιάζουσα ακράτεια. Ο αυχένας σηκώνεται από μια ταινία που θα περάσει από κάτω του και η οποία θα καθηλωθεί σε υψηλότερο σημείο στην πύελο. Το υλικό των ταινιών μπορεί ναναι οργανικό ή ανόργανο, όπως οι πυραμιδοειδείς μυς (Goebell 1910) ταινίες από τη περιτονία του ορθού, (Μillin,Michon, 1948, Αldrige 1942) νάυλον ή μερσιλέν. Το μειονέκτημα για μεν τις ταινίες από οργανικό υλικό είναι η έλλειψη σταθερότητας και η δυσκολία παρασκευής τους, και για τις ταινίες από ανόργανο υλικό είναι η ίνωση της ουρήθρας και του αυχένα που κάνει δύσκολη κάθε προσπάθεια αφαίρεσης ή αντικατάστασης τους, όταν αποτύχει η αρχική εγχείρηση. Ακόμα δεν υπάρχει αντικειμενικό κριτήριο για το πόσο σφικτά θα αναρτήσουν οι τανίες τον αυχένα της ουρ. κύστεως.

Ανήκει στις νεότερες εγχειρήσεις. Με την ασθενή σε θέση λιθοτομής γίνεται ανεστραμένη τομή σχήματος U στο πρόσθιο τοίχωμα του κόλπου, μέχρι να αποκαλυφθεί η πυελική περιτονία παρασκευάζεται πλάγια προς το ηβικό οστούν, και ανοίγεται οξέως ή αμβλέως, ώστε το δάκτυλο να μπει στο οπισθοηβικό χώρο. Μια ελικοειδής ραφή από Ρrolene Νο Ι περνιέται στην πυελική περιτονία και στον κόλπο σε όλο του το πάχος χωρίς όμως το βλεννογόνο. Ο δείκτης εισάγεται στον οπισθοηβικό χώρο και ειδική βελόνη περνιέται, με τον έλεγχο του δακτύλου, από την υπερηβική στην κολπική περιοχή προστατεύοντας την ουροδόχο κύστη και την ουρήθρα από ανεπιθύμητη κάκωση, που δεν αποφεύγεται συνήθως στην εγχείρηση SΤΑΜΕΥ.

Οι άκρες του Ρrolene περνιούνται από τις τρύπες της βελόνας. Η βελόνα τραβιέται προς τα επάνω φέροντας τα ράμματα από τον κόλπο στην υπερηβική περιοχή. Η ίδια διαδικασία γίνεται και από την άλλη πλευρά του κόλπου.

Αφού γίνει κυστεοσκόπηση, τα ράμματα δένονται μεταξύ τους στην υπερηβική περιοχή ανασηκώνοντας το πρόσθιο κολπικό τοίχωμα, τον αυχένα και την ουρήθρα.

Ο Raz στην πρώτη περιγραφή της μεθόδου αναφέρει μηδενικές επιπλοκές και 4% αποτυχίες.

Είναι εγχείρηση παγκόσμια αποδεκτή που συνήθως εφαρμόζουμε στην κλινική τα τελευταία χρόνια, θεωρείται απλή στην εκτέλεση, ακριβείας και με μικρό χρόνο νοσηλείας. Η ασθενής τοποθετείται σε ειδική γυναικολογική θέση, ώστε να είναι προσπελάσιμος ο κόλπος και η υπερηβική περιοχή. Τα χειρουργικά πανιά τοποθετούνται ανάλογα. Ένας καθετήρας Foley προσδιορίζει τη θέση του κυστικού αυχένα.

Με δύο μικρές τομές οριζόντιες ανοίγεται το πρόσθιο κολπικό τοίχωμα, το οποίο ξεχωρίζεται από την περιοχή του αυχένα, και αποκαλύπτεται η πυελική περιτονία που υποβαστάζει τον αυχένα της ουροδόχου κύστεως.

Στη συνέχεια από δύο μικρές υπερηβικές τομές, ένθεν και ένθεν της μέσης γραμμής, διαπερνάται στην κολπική τομή και στα πλάγια του αυχένα η ειδική βελόνη Stamey Νο 15 ή 30 σε παχύσαρκες και επαναφέρεται στην υπερηβική τομή ράμμα νάυλον Νο 1 ή 2. Επαναλαμβάνεται το ίδιο 1 cm προς τα έξω από την προηγουμένη είσοδο και έτσι δημιουργείται μια αγκύλη του ράμματος στο οποίο έχει διαπεραστεί ένα κομμάτι αρτηριακού μοσχεύματος τύπου dacron 1cm και διαμέτρου 5mm Το ίδιο επαναλαμβάνεται και από την άλλη πλευρά .

Μετά από κάθε βασική κίνηση γίνεται έκπλυση της ουροδόχου κύστεως με σύριγγα Τοοmey επί αιματηρού περιεχομένου γίνεται ενδοσκοπικός έλεγχος και συνήθως διαπιστώνεται τρώση της κύστεως.

Σε τρώση της ουρ. κύστεως αφαιρείται το ράμμα και επαναλαμβάνεται η διαδιακασία τοποθέτησης της αγκύλης. Στη συνέχεια γίνονται τα τεστ επιτυχίας της εγχείρησης που συνίστανται σε διακοπή του ρεύματος της γεμάτης με φυσιολογικό ορό κύστεως με το σήκωμα των αγκυλών. Αυτό το τεστ ρυθμίζει και την ίση με την οποία θα δεθούν οι αγκύλες.

Οι αποτυχίες της εγχείρησης συμβαίνουν σε πολυχειρουργημένα περιστατικά όπου η ίνωση των ιστών εμποδίζει την ικανοποιητική ανύψωση του αυχένα. Επίσης, όταν για οποιοδήποτε λόγο η πυελική περιτονία υποστεί κάκωση κατά την εγχείρηση ή μετεγχειρητικά. Το ποσοστό της επιτυχίας σε 55 δικά μας περιστατικά ήταν 85%. Επιπλοκές της εγχείρησης είναι η εμφάνιση επείγουσας αναγκαστικής ούρησης που ελέγχεται με οξυβουτινίνη. Η δυσχέρεια ούρησης δεν υπήρξε ιδιαίτερο πρόβλημα στα περιστατικά μας. Σε περίπτωση που αφαιρεθεί λόγω επιμόλυνσης η μία από τις δύο αγκύλες δεν παραβλάπτεται η εγκράτεια των ούρων.

Ο μέσος μετεγχειρητικός χρόνος νοσηλείας είναι 3 ημέρες. Στις παραλλαγές της Stamey αναφέρουμε την εγχείρηση Εikenberg με χρήση διπλής βελόνης που περνιέται από κάτω προς τα πάνω χωρίς να γίνει τομή ούτε στον κόλπο ούτε στην υπερηβική περιοχή.

Η τεχνική της περιουθρικής έγχυσης Τεflon βασίζεται στην αύξηση της ενδουρηθρικής αντίστασης για την αντιμετώπιση της ακράτειας από προσπάθεια.

Αποτελεί θεραπευτική μέθοδο μεταξύ συντηρητικής και χειρουργικής αγωγής. Εκτελείται υπό όραση και συνίσταται στην ένεση Τeflon στον υποβλεννογόνιο. Είναι εύκολη μέθοδος, χωρίς να προκαλεί ιδιαίτερες αλλοιώσεις στην ουρήθρα, και μπορεί να επαναληφθεί.

Παρόλο που την εφαρμόσαμε στην κλινική μας σε 15 περιστατικά, με αρκετά ικανοποιητικά αποτελέσματα, σταδιακά η μέθοδος εγκαταλείφθηκε. Σ' αυτό συνετέλεσε βασικά το ότι από ερευνητές βρέθηκε teflon σε απομακρυσμένα σημεία του σώματος και ειδικά στον εγκέφαλο.

Ο τεχνητός σφικτήρας καθιερώθηκε διεθνώς σαν μέθοδος ελέγχου της ακράτειας με μηχανική πίεση του αυχένα της ουροδόχου κυστεως προκειμένου για γυναίκες με ακράτεια. Ένδειξη για τοποθέτηση του είναι η ομάδα γυναικών με υποτροπιάζουσα ΑΠ ύστερα από χειρουργικές επεμβάσεις για την διόρθωση της ανατομικής θέσης του αυχένα της ουροδόχου κυστεως, ενώ υπάρχει σφικτηριακή ανεπάρκεια.

Η ιδανική ασθενής για τοποθέτηση σφικτήρα έχει ΑΠ με φυσιολογική ανατομική θέση του αυχένα και σφικτηριακό μηχανισμό που δεν λειτουργεί.

Ο τεχνητός σφικτήρας ΑS800 που χρησιμοποιείται σήμερα είναι από ανοξείδωτο ατσάλι και σιλικόνη και απαρτίζεται από 1) την περιχειρίδα (cuff) που δέχεται υγρό και φουσκώνει, εμφυτεύεται δε χειρουργικά σαν ζώνη γύρω από τον αυχένα της κυστεως. 2) Από τον ακό που ρυθμίζει την πίεση (ρressure regulating balloon) που ασκείται στο cuff και τοποθετείται προκυστικά 3) από την αντλία ελέγχου (control ρump) που ξεφουσκώνεει το cuff και τοποθετείται στα μεγάλα χείλα του αιδοίου.

Υπάρχουν αυστηρές προϋποθέσεις για την επιλογή εμφύτευσης του ΑS 800 όπως πχ η ικανοποιητική πνευματική κατάσταση και επιδεξιότητα χεριών της ασθενούς και λεπτομερής ουρολογικός και ουροδυναμικός έλεγχος. Η πρώτη ελληνική εμπειρία έδωσε ικανοποιητικά αποτελέσματα .